trzecizakonfsspx.blogspot.com jest stroną Trzeciego Zakonu Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X w Polsce.
Znajdują się na niej najważniejsze informacje z życia naszej Duchowej Rodziny, intencje modlitewne oraz listy Duchowego Ojca, rozważania, biuletyny i wykłady.

Intencje modlitewne obowiązują od każdego pierwszego dnia miesiąca (będą podawane kilka dni wcześniej),
rozważania na dany miesiąc będą zamieszczane ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego.

List Przełożonego Generalnego do Tercjarzy Bractwa

Drodzy katoliccy wierni Tradycji!
Nasz świętej pamięci arcybiskup Marceli Lefebvre, założyciel Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X ułożył dla wiernych nie będących kapłanami albo zakonnikami regułę III zakonu. Umożliwia ona szczególne uczestnictwo w tym wspaniałym i od Bożej Opatrzności błogosławionym dziele odnowy i uświęcenia katolickiego kapłaństwa.
Członkowie III zakonu są związani z Bractwem św. Piusa X przez ich profesję, czyli przyrzeczenie sumiennego przestrzegania ćwiczeń chrześcijańskiego życia przepisanych w Statutach. W taki sposób popierają oni skuteczne osiągnięcia jego celu. Stwarza się duchowa więź wśród wszystkich jego członków, która ożywia dzieło Bractwa przez przekazywanie owoców i zasług w nim wyrabianych. Jak bogata ta wymiana duchowych dóbr, będąca cechą żywego obcowania świętych! Przez uświęcenie własne przyczynia się tercjarz w miarę jego możliwości do wzrastania w łasce i miłości innych członków Bractwa.
W kapłańskim dziele wszystko odnosi się do Ofiary Mszy świętej. Msza święta udziela kapłanowi swój sens, jest ona, jego tożsamością, jego racją bytu. Zatem tercjarzy starają się, przez czytanie i przede wszystkim przez czynne uczestnictwo coraz więcej doceniać wielką tajemnicę Mszy Świętej oraz ją pogłębiać. Między duszą a odwiecznym i najwyższym kapłanem Jezusem Chrystusem powinna powstawać zażyłe zjednoczenie w miłości, zjednoczenie woli i zamiarów. Uczestnictwo we Mszy Świętej uzdalnia dusze do naśladowania naszego Pana na Jego drodze krzyżowej aż do Golgoty. Z nim mają poświęcić się i oddać dla ratunku i zbawienia wielu.
Kto życie swe wytęża dla kapłanów, którym zlecano właściwe zadanie uświęcenia dusz, ten spoczywa w samym Sercu Jezusowym i zjednoczy się z Nim w tym, co Jemu należy najwięcej na Sercu, i z powodu czego przyjął On naturę ludzką i stał się kapłanem. Znaczy to odpowiadać bardziej skutecznie oczekiwaniu naszego boskiego odkupiciela, który jest trawionym nieskończonemu pragnieniu do dusz. Chociaż kielich Jego ofiary jest doskonały i obfity, udziela nam wzniosły zaszczyt, dodać Jego cierpieniu i ofierze naszą malutką kroplę wody, uzależniając zbawienie wielu dusz od naszego współdziałania.
Udział w dziele odkupienia, to nie puste słowo. Jest on znakomitą rzeczywistością, która przewyższa ograniczoną możliwością pojęcia naszego rozumu. Zaiste, jesteśmy niegodni takiemu wielkiemu powołaniu! Uczestnictwo w dziele Odkupienia jest prawdziwym chrześcijańskim powołaniem, które Bóg kieruje do wszystkich dusz i która jest istotną częścią wyzwania do świętości. Bo świętość jest owocem łaski uświęcającej i wyraża się w miłości. Miłość zaś sprawia, abyśmy pragnęli Pana Boga dla Niego Samego, i zachęca nas, abyśmy wszystko robili, co tylko w naszej mocy, aby Boga dać duszom. Oto fundament miłości.
Miłość wyraża się w rozmaity sposób, zależnie od konkretnych okoliczności życiowych, w które Pan Bóg nas postawi. Jednak zawsze będzie jej ostatnim i najwyższym powodem wzrastanie zjednoczenia dusz z Bogiem.
Wybranym i wyróżnionym sługą, przez którego Bóg daje się ludziom, jest kapłan. Przez modlitwę i ofiarę współpracować nad tym, że kapłan coraz lepiej odpowiadał swojemu wzniosłym powołaniu, jest aktem najwyższej miłości. W taki sposób wierni mają najpiękniejszym udziałem w wielkości i piękności Kościoła i jego rozszerzeniu. Oto zadanie, dla którego boża opatrzność wyznaczyła III zakonowi Bractwa św. Piusa X.
Oby Najświętsza Maryja Panna, Matka Boga i wiecznego Najwyższego Kapłana, raczyła wprowadzić nasze Bractwo coraz głębiej w te wielkie tajemnice.
Bp Bernard Fellay, Przełożony Generalny Bractwa św. Piusa X,
W święto Najświętszego Serca Pana Jezusa 2001 A.D.